نحوه ارزیابی بازگشت سرمایه (ROI) برای دستگاه بسته بندی کویل فولادی اتوماتیک

نحوه محاسبه بازگشت سرمایه (ROI) دستگاه بسته بندی کویل فولادی اتوماتیک

یک مدل بازگشت سرمایه (ROI) تنها زمانی مفید است که یک فرآیند تعریف‌شده فعلی را با یک فرآیند تعریف‌شده آینده، با استفاده از مرز، واحد پول، افق زمانی و قوانین اندازه‌گیری یکسان، مقایسه کند. قیمت پیشنهادی یک ماشین یا سریع‌ترین چرخه، نتیجه بازگشت سرمایه (ROI) نیست.

برای یک دستگاه بسته‌بندی اتوماتیک کلاف فولادی، با تصمیم سرمایه‌گذاری شروع کنید: تعویض یک ایستگاه دستی، رفع یک گلوگاه اندازه‌گیری شده، بهبود یک نتیجه بسته‌بندی تعریف‌شده، کاهش مواجهه مستند یا ساخت یک خط جدید. هر هدف، آنچه را که در مدل جای دارد تغییر می‌دهد. این مقاله یک چارچوب محاسبه شفاف ارائه می‌دهد؛ بدون داده‌های واقعی خریدار و بررسی مالی، بازگشت سرمایه پروژه را تخمین نمی‌زند.

قبل از اضافه کردن یک مزیت، خط مبنا را تعریف کنید

فرآیند فعلی را در یک دوره زمانی توافق‌شده و جمعیت کویل‌ها مستند کنید. کویل‌های پذیرفته‌شده، ترکیب محصول، مشخصات بسته‌بندی، فعالیت‌های نیروی کار مستقیم و غیرمستقیم، مواد صادرشده و هدررفته، دوباره‌کاری، شواهد خسارت یا ادعا، زمان‌های ازکارافتادگی برنامه‌ریزی‌شده و برنامه‌ریزی‌نشده، تأسیسات، تعمیر و نگهداری و محدودیت‌های خارج از ایستگاه بسته‌بندی را ثبت کنید.

قبل از جمع‌آوری داده‌ها، یک فرهنگ لغت اندازه‌گیری بنویسید. برای مثال، یک "سیم‌پیچ پذیرفته‌شده"، نقاط شروع/پایان زمان سپری‌شده، آنچه که به عنوان مداخله محسوب می‌شود و اینکه آیا زمان صف در محدوده است یا خارج از محدوده، را تعریف کنید. یک خط مبنا که تعریف را در اواسط کار تغییر می‌دهد، نمی‌تواند از مقایسه مالی پشتیبانی کند.

کل سرمایه‌گذاری اولیه را محاسبه کنید، نه فقط خط تولید ماشین‌آلات

سرمایه‌گذاری اولیه می‌تواند شامل تجهیزات، آپشن‌ها، مهندسی، حمل و نقل، بیمه، مالیات/عوارض در صورت لزوم، فونداسیون، خدمات رفاهی، کارهای ایمنی، یکپارچه‌سازی کنترل‌ها، نصب، راه‌اندازی، آموزش، اعتبارسنجی و مسئولیت‌های طرف مشتری باشد. تاریخ، واحد پول، مبنای تحویل، اعتبار، موارد شمول و عدم شمول و نحوه برخورد با موارد احتمالی را ثبت کنید.

بودجه اولیه، قیمت نهایی قرارداد و کار تایید نشده در محل را در یک عدد به ظاهر دقیق ترکیب نکنید. هر منبع و وضعیت را در معرض دید نگه دارید.

تا زمانی که امور مالی، پس‌انداز را تأیید کند، مزایای شغلی را به عنوان ظرفیت آزاد شده در نظر بگیرید

با زمان فعالیت شروع کنید، نه با شمارش پرسنل. اندازه‌گیری کنید که کدام وظایف حذف، جابجا یا اضافه شده‌اند: بسته‌بندی، جابجایی کویل، پر کردن مجدد فیلم، بازرسی، پاسخ به موارد استثنا، هماهنگی تعمیر و نگهداری، آزادسازی کیفیت و دوباره‌کاری. ساعات را فقط زمانی به ارزش سالانه تبدیل کنید که سازمان نحوه استفاده از آن ساعات را تأیید کرده باشد.

اگر کارمندان به جای کاهش، جابجا شوند، آن را آزادسازی ظرفیت یا جابجایی نیروی کار بنامید - نه صرفه‌جویی در هزینه. هرگونه نیاز جدید به نظارت، نگهداری یا پشتیبانی فنی را در هزینه‌های آینده لحاظ کنید.

اندازه‌گیری مزایای مواد، ظرفیت، کیفیت و ریسک به صورت جداگانه

مزایای مادی نیاز به یک مقایسه کنترل‌شده دارند: جمعیت کویل یکسان یا قابل مقایسه، استاندارد بسته‌بندی تأیید شده، حسابداری صدور/بازگشت/ضایعات، و یک دوره مشاهده مشخص. مزایای ظرفیت نیاز به تقاضای واقعی یا یک هزینه اجتناب‌شده مشخص دارد؛ خروجی نظری استفاده نشده درآمد نیست. اثرات کیفیت، خسارت و ادعا نیاز به شواهد پایه تاریخ‌دار و یک روش روشن برای انتساب تغییر دارند. مزایای ایمنی و ارگونومیک باید در یک سابقه تصمیم‌گیری جداگانه باقی بمانند، مگر اینکه یک روش و شواهد تأیید شده توسط امور مالی، ارزیابی را مجاز بداند.

جدا نگه داشتن این دسته‌ها مانع از آن می‌شود که یک ادعای نامشخص، کل قضیه اصلی را بزرگنمایی کند.

هزینه‌های عملیاتی و مالکیت سالانه را لحاظ کنید

هزینه‌های آتی ممکن است شامل برق، هوای فشرده، مواد بسته‌بندی، تعمیر و نگهداری برنامه‌ریزی‌شده، قطعات فرسوده، قطعات یدکی، خدمات، نرم‌افزار/پشتیبانی، آموزش، زمان از کارافتادگی برنامه‌ریزی‌شده و کار دستی باقیمانده باشد. از مصرف اندازه‌گیری‌شده یا فرضیات محاسبه مستند استفاده کنید؛ توان نامی به تنهایی مصرف واقعی انرژی نیست. با افزایش هزینه‌ها، اثرات تبادل و کارهای بازیابی یکباره طبق سیاست مالی سازمان رفتار کنید.

از فرمول‌های ساده استفاده کنید، اما مرز را آشکار کنید

برای مشاهده یک ساله:

• سود خالص سالانه = مزایای سالانه مستند شده − هزینه‌های سالانه مستند شده برای وضعیت آتی.
• دوره بازگشت سرمایه ساده = کل سرمایه‌گذاری اولیه ÷ سود خالص سالانه، تنها زمانی که سود خالص سالانه مثبت و مرز ورودی کامل باشد.
• بازگشت سرمایه ساده = سود خالص سالانه ÷ کل سرمایه‌گذاری اولیه.

این فرمول‌ها تضمینی نیستند. آن‌ها جایگزین تحلیل جریان نقدی تنزیل‌شده، نحوه برخورد مالیاتی، تامین مالی، هزینه فرصت یا قانون تایید شرکت نمی‌شوند. برای گزینه‌های چندساله، دوره مطالعه و فرضیات تنزیل را تعریف کنید، سپس از یک مدل جریان نقدی تنزیل‌شده یا NPV بررسی‌شده توسط امور مالی به طور مداوم برای هر دو مدل پایه و جایگزین استفاده کنید.

تصمیم را تحت فشار قرار دهید

حداقل یک سناریوی محافظه‌کارانه، پایه و بهبود یافته را اجرا کنید. فقط ورودی‌های موجه، مانند حجم کلاف پذیرفته شده، عملیات نیروی کار آزاد شده، استفاده از مواد، هزینه نصب، بهره‌برداری، نگهداری و زمان از کار افتادگی را تغییر دهید. موارد آزمایشی که در آن‌ها حجم کاهش می‌یابد، هیچ نیروی انسانی حذف نمی‌شود، استفاده از مواد بهبود نمی‌یابد، تقاضا وجود ندارد یا هزینه نصب افزایش می‌یابد.

نشان دهید کدام متغیرها بیشترین تأثیر را بر نتیجه دارند. نتیجه‌ای که فقط در حالت بهبود یافته کار می‌کند، یک نتیجه‌گیری سرمایه‌گذاری قوی نیست.

اعتبارسنجی پس از نصب

قبل از راه‌اندازی، طرح اندازه‌گیری وضعیت آینده را به توافق برسانید: جمعیت کویل، استاندارد پذیرش، زمان‌های شروع/پایان، دوره بهره‌برداری، مالکان، موارد استثنا و تاریخ‌های بررسی. پیش‌بینی تأیید شده را با داده‌های واقعی پس از یک دوره تثبیت مناسب و دوباره در نقاط عطف برنامه‌ریزی شده مقایسه کنید. به جای دفاع از فرضیات اولیه، مدل را اصلاح کنید.

گام عملی بعدی ایجاد یک دفترچه کار پایه و مقایسه پیش‌فاکتورهای کنترل‌شده بر اساس محدوده است، سپس از عملیات، نگهداری، کیفیت، مهندسی و مالی بخواهید مرز ورودی را تأیید کنند. تنها در این صورت است که تیم باید بازگشت سرمایه پروژه را محاسبه کند.